دورها آوایی است :: کنعان
بعداز ظهر راه میافتیم به سمت جنگل و کوه. میدانم که دورهمی حرف میزنیم و پرخوری میکنیم و میخندیم. من اما با میلم به گم شدن در سکوت سبز تپهها چه کنم؟ دلم برای مزار (+) تنگ شده. برای شکل قدیمی خودم که تنهاییاش را میپرستید.
۹۶/۰۵/۰۵ ۰ ۰
یاس ..
نظرات
هیچ ن
برچسب:
نویسنده: مهدی یوسفی
تاريخ: دوشنبه
16 مرداد
1396 ساعت: 6:50